A música da fin do mundo que chega de Oriente

Houbo un tempo no que o finis terrae romano estaba habitado por pobos englobados na cultura celta. A pesares das distancias que os separaban, mantiñan unha unidade cultural que sobreviviu ós pobos que chegaron máis tarde ós seus territorios; e se algo se mantivo por riba de calquera outro rasgo, eso foi a música.

Seguir lendo “A música da fin do mundo que chega de Oriente”

O tren da estudante Kana Harada

Son as 7.10. O sol apenas subiu no horizonte e non é máis que un pequeno círculo amarelo pálido sobre a paisaxe nevada. Kana Harada patea o chan para tratar de entrar en calor mentras agarda polo tren que a levará ó instituto. Na estación de Kyu-Shirataki, nada máis que una caseta de madera escura, non hai andén no que agaradar nin un saledizo baixo o que resguardarse. Kana está soa; como onte, como a semana pasada, como os últimos tres anos, cando se convirte, dúas veces ó día, na única vida da estación.

Seguir lendo “O tren da estudante Kana Harada”

‘Oso’, a viaxe inesperada de Lou

Un dos aspectos destacados habitualmente de Oso, de Marian Engel, é o escándalo que causou na súa época e que, seguramente, causaría mesmo hoxe mismo. Pero centrarse neso sería pecar de superficial.

A través das páxinas da súa novela, a autora lévanos ó solitario norte de Canadá, a unha illa nun río na que Lou, unha bibliotecaria arrancada da calor do seu despacho e da súa rutina, vese obrigada a convivir cun oso.

Seguir lendo “‘Oso’, a viaxe inesperada de Lou”